نيازمندى و گرفتارى هنگام توسل به درگاه الهى از احترام وجودى آن بزرگوار بهره ور شده و به درخواست‌هاى خود به بركت توسل به آن محبوب حضور الهى ، نايل آمده بودند از اينرو او را " باب الحوائج " ناميده اند و اين لقبى است كه پس از رحلت به ايشان تعلق گرفته است كه در تأييد آن از منابع اهل سنت مطالبى در بخش آراء و گفته‌هاى اين كتاب آورده شده است كه مطالعه خواهيد فرمود . 6 . صابر ( پايدار ) : استقامت كننده در برابر جور و ظلم‌هائى كه از طرف خلفاى غاصب نسبت به آن شخصيت عاليقدر صورت مى گرفت . چون خلفاى جور او را با انواع و اقسام ناروائى ها و مظالم اذيت كردند ولى او با ثبات و استقامت كوچكترين ضعف وفتورى را از خود نشان نداد . 7 . امين : امانت دارى ، درستكارى در اداء امانت ، به تمام معناى كلمهء آن ، در وجود آن بزرگوار فراهم آمده بود . چون او علاوه بر امانتدارى دنيوى ، امين صادق و درستكار واقعى در اداء رسالت الهى ، و انجام تعهدات انسانى و پيشوائى ملت بود به حدى كه در راه أداى امامت ، جان خود را نيز فدا نمود و زندگى را در زندان ها سپرى ساخت تا انسان ها آزاد و سرفراز زندگى كنند . امامت و پيشوائى آن حضرت با آنكه در خاندان امام صادق ( عليه السلام ) ، اسماعيل و عبد الله پسران بزرگ ، چشم و چراغ خانواده شمرده مى شدند ، و با اينكه تعدادى از ياران پيشواى ششم ميراث امامت را پيش خود نصيب خاص اسماعيل فرزند بزرگ امام ( عليه السلام ) مى دانستند ، با اين همه موسى در خاندان رسالت مقام ويژه‌اى به دست آورده بود كه بسيار درخشان و خيره كننده بود ، تا روزى كه اسماعيل پسر بزرگ پيشواى ششم در قيد حيات بود ياران او بى آنكه در اين باره سخنى شنيده باشند او را كانديداى پيشوائى و امامت آيندهء خود مىدانستند ولى اسماعيل در جوانى از دنيا رفت و منتظرين خود را مأيوس و نوميد ساخت و پيشواى ششم بر اين